یکی از مهمترین دارایی‌های تجاری و منبع مهم ثروت در عصر حاضر مالکیت های فکری است که هم ردیف کالا و خدمات موضوع تجارت قرار می گیرند. به همین دلیل حمایت های داخلی و بین المللی به شکل تصویب و تدوین قوانین و مقررات از از این گونه مالکیت ها صورت گرفته است. مالکیت های فکری به دو گونه مالکیت های ادبی و هنری و مالکیت صنعتی تقسیم شده اند که هر کدام در بعد داخلی و بین المللی دارای قواعد مخصوص به خود است. در بعد بین المللی سازمان هایی بر این حوزه نظارت دارند که از یک طرف تنظیم کننده مقررات این حوزه هستند و از طرفی صلاحیت رسیدگی به بخشی از اختلافات مربوط به آن را دارند.

دارایی های فکری مانند هر دارایی دیگری متعلق به صاحب آن است و وی می تواند به شرط رعایت مقررات قوانین حاکم از مزایای آن بهره مند گردد.این بهره مندی هم شامل استفاده انحصاری خودش است و هم شامل حق انتقال به دیگران و استفاده از مزایای قراردادی آن است. در صورت تعدی اشخاص ثالث به دارایی بدون رضایت صاحب آن حق تعقیب قانونی برای وی وجود دارد و می تواند علاوه بر ممانعت از ادامه استفاده، جبران خسارت وارده را نیز مطالبه نماید.

در کنار مسائل مذکور موضوع انتقال مالکیت های فکری به عنوان یک دارایی و کاربرد آن جهت تولید ثروت مورد توجه قرار گرفته است از این رو قراردادهای انتقال فناوری همواره مطمح نظر بازرگانان و سرمایه گذاران بوده لذا مانند سایر مسائل حقوقی چالش های این حوزه نیز از جمله شرایط و نحوه انتقال انواع فناوری با توجه به موضوع آن، قراردادهای انتقال فناوری و شروط منحصر به فرد این قراردادها و نحوه حل و فصل اختلافات و جبران خسارات قراردادی و غیر قراردادی، بسیار گسترده است.